دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
  • كاركنان
  • لینک سایت های معتبر

سهم ما در سلامت روان مردم-روزنامه ایران -بخش اول سهم ما در سلامت روان مردم-روزنامه ایران -بخش اول

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۷/۸/۲۰ | 

#روزنامه_ایران، ١٣٩٧/٨/١٣

--- بخش اول

✍ امیر #شعبانی، روان‌پزشک

🍁 در این یادداشت برای نشان دادن تصویری از وضعیت کنونی سلامت روان عمومی و یادآوری عوامل قابل اصلاح آن، نخست به مفهوم روزآمد سلامت روان اشاره می‌شود، سپس مروری بر وضعیت کنونی سلامت روان مردم و نیاز آنها به خدمات ارائه می‌گردد و در نهایت، برخی از عوامل دخیل در تعیین سطح سلامت روان مردم که خارج از کنترل درمانگران است و در ورای حیطه ارتباط درمانگران با نیازمندان خدمات عمل می‌کند معرفی می‌شود.

🍁 مفهوم «سلامت» مدتهاست که فراتر از وجود بیماری یا ناتوانی تعریف می‌شود و شاخص «رفاه» را نیز در بر می‌گیرد؛ رفاه جسمی، روانی و اجتماعی. در این راستا، مفهوم «سلامت روان» نیز تنها برای ارزیابی افراد بیمار در نظر گرفته نمی‌شود و باید اشاره کرد که افراد بدون اختلال ذهنی یا روان‌پزشکی نیز می‌توانند دارای سطح سلامت روان کم یا زیاد باشند و به‌این‌ترتیب سطح این نوع از سلامت در فردی که سابقه اختلال روان‌پزشکی شدید داشته ممکن است اکنون بهتر از فردی باشد که تا کنون اختلال روان‌پزشکی عمده‌ای را تجربه نکرده است. بنابراین در دنیای امروز فراتر از بیمار بودن یا نبودن، برای ارزیابی میزان سلامت افراد جامعه از شاخص‌های دیگری نیز بهره گرفته می‌شود و بسیاری از جنبه‌های زندگی انسانی می‌تواند مورد هدف و برنامه‌ریزی برای مداخله فعالان و مسئولان باشد. در میان این شاخص‌ها و جنبه‌ها می‌توان از مواردی چون کیفیت زندگی، امنیت شغلی، طبقه اقتصادی، جایگاه اجتماعی، #فاصله_طبقاتی، #احساس_عدالت، احساس آزادی انتخاب، امید به آینده، #اعتماد_عمومی، پیش‌بینی‌پذیری رویدادهای جامعه و #پیوستگی_اجتماعی نام برد.

🍁 البته بدون در نظر داشتن مفهوم کلی سلامت روان و رفاه روانی، تنها با نگاهی به سهم «بیماری‌های روان‌پزشکی» نیز به ارقام قابل‌توجهی می‌رسیم که پس از لحاظ کردن ویژگی‌های بعضاً منحصربه‌فرد این گروه از بیماری‌ها و شرایط اجتماعی-اقتصادی فعلی کشور، وضعیت کنونی و آینده را نگران‌کننده نشان می‌دهد. برخی از این ویژگی‌های «بعضاً منحصربه‌فرد» عبارت‌اند از سن شروع نسبتاً پایین بسیاری از اختلالات روان‌پزشکی، درگیر کردن نسبت قابل‌توجهی از نیروی فعال جامعه، طولانی بودن سیر اختلالات و ماهیت عودکننده، وجود #انگ ابتلا به اختلال روان‌پزشکی برای فرد و خانواده او و درنتیجه پرهیز از مراجعه برای درمان، فاصله گرفتن برخی از افراد جامعه از تعامل با مبتلایان، محروم کردن افراد مبتلا از اشتغال از سوی مردم و نیز سازمان‌های دولتی و غیردولتی، مبتلا بودن بسیاری از افراد طبقه اجتماعی-اقتصادی پایین و ناتوان از پیگیری درمان، و عدم حمایت کافی اجتماعی، دولتی و بیمه‌ای از نیازمندان خدمات.
می‌دانیم که دست‌کم یک‌چهارم جمعیت بزرگسال کشور دچار حداقل یکی از اختلالات روان‌پزشکی نیازمند درمان است و این شیوع بالای بیماری موضوعی جدا از مسئله #رفاه_روانی است که پیش از این بیان شد. همچنین می‌دانیم که اقلیتی از مبتلایان از خدمات درمانی کافی برخوردار می‌شوند و اقلیتی بسیار کمتر درمان مناسب را پی می‌گیرند.

🍁 اگر ایران را به‌عنوان یکی از اعضای کشورهای حوزه مدیترانه شرقی (EMR) که سازمان جهانی بهداشت وضعیت آنها را در قالب یک گروه پیگیری و گزارش می‌کند در نظر بگیریم، باید یادآوری کرد که در دو دهه اخیر شاخص‌های «امید به زندگی» و «مرگ‌ومیر کودکان» در این کشورها کاهش یافته است. بر این مبنا با افزایش سن افراد این جوامع انتظار می‌رود که #بار (Burden) بیماری‌های مزمن و از جمله بیماری‌های روان‌پزشکی افزایش یابد. اکنون می‌دانیم که در کشورهای این منطقه، بعد از بیماری‌های عضلانی-اسکلتی، اختلالات روان‌پزشکی عامل بیشترین سال‌های توأم با ناتوانی در مردم است و در این میان اختلالات افسردگی و سپس اختلالات اضطرابی بیشترین سهم را دارند و زنان نسبت به مردان سال‌های بیشتری از عمر خود را در ناتوانی ناشی از بیماری‌های روان‌پزشکی سپری می‌کنند.

🍁 بیشترین بار بیماری‌های روان‌پزشکی در کوتاه کردن عمر و تحمیل کردن سال‌های ناتوانی در گروه سنی ٢٥ تا ٤٩ سال و به‌ویژه با اوج در سنین ٣٥ تا ٣٩ سال وجود دارد. روشن است که درگیر شدن نسبت بالایی از افراد این گروه سنی لطمه سنگینی بر کیفیت زندگی و روابط در خانواده‌ها وارد می‌کند و تبعات اقتصادی برجسته‌ای با توجه به طولانی بودن ابتلای افراد در پی دارد.



CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 44 بار   |   دفعات چاپ: 0 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر