دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
  • مطالب آموزشی حوزه سلامت
  • نشانی مراکز و پایگاه های سلامت تحت پوشش
  • راهنمای بالینی مبتنی بر شواهد
  • سامانه های مرتبط
  • راهنمای مراجعین

23 فروردین ماه؛ بر دندانپزشکانی که دانش و تخصص و هنر را به هم می آمیزند، گرامی باد

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۱/۲۲ | 
سلامت دهان و دندان جزء لاینفک و ضروری سلامت افراد جامعه و عاملی تعیین‌کننده در کیفیت زندگی انسان‌ها محسوب می‌شود. نقش دندانپزشکان در حفظ و ارتقای بهداشت و سلامت دهان و دندان جامعه بر همگان مشهود است. دندانپزشکان به عنوان اعضای تیم سلامت در بخش‌های آموزش، پیشگیری و درمان بیماری‌های دهان و دندان به افراد جامعه، نقش موثری در ارتقای سلامت جامعه دارند.

دندانپزشکی، حرفه‌ای بسیار قدیمی است و شاید پیدایش آن به زمانی بازگردد که انسان‌ها به فکر سلامت و بهداشت و زیباتر کردن دندان‌هایشان افتادند. 

از عمر دندانپزشکی در ایران بیش از ۷۰ سال نمی ­گذرد. در سال ۱۳۰۰ هجری شمسی فقط سه نفر دندانپزشک در شهر تهران وجود داشت. یکی از برجسته‌ترین آنها، دکتر دندانپزشک اهل کشور لهستان بود که دندانپزشک مخصوص رضاخان به شمار می‌رفت و تبحر فوق‌العاده‌ای در طراحی و ساخت پروتزهای دندانی داشت. دو دندانپزشک دیگر تهران قدیم نیز اهل کشور سوئیس و ترکیه بودند. 
از سال 1342 تا پیش از انقلاب روز 24 دی ماه به عنوان روز دندان‌پزشکی شناخته می‌شد. مصداق این نام گذاری تشکیل جامعه دندان‌پزشکی ایران در تاریخ 24 دی ماه سال 41 بود. اما پس از انقلاب روز دندان‌پزشک تغییر کرد. 
بر اساس مصوبه هیئت وزیران در سال 1362 روز 23 فروردین روز دندانپزشک وهفته آخر فروردین ماه هفته دندانپزشکی نامگذاری شد. 
 
دندانپزشکی ایران در گذر تاریخ


در حال حاضر بیست و سوم فروردین ماه هر سال به عنوان روز دندانپزشکی  در ایران  نامیده می‌شود. اما بسیاری از دندانپزشکان از علت نامگذاری چنین روزی برای بزرگداشت دندانپزشک و حرفه دندانپزشکی بی اطلاع هستند. از آن جایی که در پاسخ به درخواست جمع کثیری از فرهیختگان دندانپزشکی نسبت به تغییر روز دندانپزشکی به علت وجود مناسبت های تاریخی جامع تر در تاریخ دندانپزشکی ایران، در دستور کار سازمان نظام پزشکی کشور قرار گرفته است، مرور بسیار مختصری از تکامل دندانپزشکی و مناسبت های تاریخی آن در ایران  خالی از لطف به نظر نمی رسد.

 در ایران قدیم، عطارها از داروهای گیاهی جهت تسکین درد دندان استفاده می‌کردند. زرگرهای ماهر با ساخت روکش هایی از طلا دندان های تغییر رنگ یافته، دندان های شکسته و فضاهای  بی­دندانی را ترمیم می کردند. کشیدن دندان‌ها نیز توسط دلاک‌های حمام و سلمانی‌ها و بدون بی‌حسی به نحو بسیار دردناکی انجام می‌شد.

می توان گفت با افتتاح دارالفنون تهران در سال ۱۲۲۸ هجری شمسی آموزش طبابت به سبک امروزی در کشور آغاز گردید، در آن زمان “دارالفنون” تنها مرکز آموزش طبابت به شکل نوین در ایران بود. هر چند تا سال ۱۳۰۷ طول کشید تا مدرسه “دندانسازی” در دارالفنون تاسیس گردد. با تاسیس دانشگاه تهران در محل فعلی (سال۱۳۱۶) مدرسه طب و شعب مربوطه ( مدرسه دندانسازی و داروسازی) به این مکان نقل مکان کردند.

واژه “دندانپزشک” در ۲۶ بهمن ماه سال ۱۳۲۲ توسط شورای دانشگاه تهران به جای «طبیب دندانساز» و «دندانساز» به جای «مکانیسین» پذیرفته شد و از سال ۱۳۲۴گواهینامه رسمی و پروانه اشتغال به کار فارغ تحصیلان دندانپزشکی با عنوان دندانپزشک صادر شد. دوره دانشکده دانشگاه تهران تا سال۱۳۳۰ چهار سال و تا سال۱۳۴۸ پنج سال و از آن پس تاکنون، شش سال بوده است.

دانشکده دندانپزشکی که از شعب دانشکده پزشکی دانشگاه تهران بود، در مهر ماه ۱۳۳۵به صورت مستقل در آمد. در روزچهارشنبه ۳۰ آذر سال۱۳۳۵ ساختمان نوبنیاد دانشکده دندانپزشکی در ضلع شمالی دانشگاه تهران افتتاح گردید واز سال۱۳۳۹عضویت پزشکان و دندانپزشکان در سازمان نظام پزشکی اجباری شد و این سازمان مرجع رسیدگی به تخلفات و شکایات درباره امور پزشکی و دندانپزشکی قرار گرفت.

در سال ۱۳۴۴ در پی احداث دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهید بهشتی فعلی)، دانشکده دندانپزشکی این دانشگاه به عنوان دومین دانشکده دندانپزشکی کشور، کار خود را با ۱۲۰ دانشجو آغاز کرد. پس از تأسیس این دانشکده دندانپزشکی، به ترتیب در شهرهای مشهد، شیراز و اصفهان نیز دانشکده‌های دندانپزشکی دایر شد.
در ۲۴ دی ‌ماه ۱۳۴۱ جامعه دندانپزشکی ایران تأسیس شد. اولین روز دندانپزشک ایران در ۲۴ دی ماه سال ۱۳۴۳ به منظور بزرگداشت جایگاه دندانپزشکان برگزار شد.

پس از انقلاب اسلامی، به منظور گسترش و پیشرفت خدمات درمانی و بهداشتی دهان و دندان در مناطق محروم کشور و روستاها، مجلس شورای اسلامی در ۲۳ فروردین۱۳۶۰ قانون تربیت بهداشت کاران دهان و دندان را تصویب کرد. در این قانون، مجلس، وزارت بهداشت و درمان را موظف کرد که داوطلبانی را برای تربیت در این دوره، جذب کند و پس از دادن آموزش‌های لازم، با مدرک فوق دیپلم، آنان را در مناطق محروم به خدمت گمارد؛ تا از این طریق، ضمن ارائه خدمات اولیه، از شیوع بیماری‌های دهان و دندان جلوگیری کنند و اصل پیشگیری را موردنظر قرار دهند. از آن پس و به پیشنهاد جامعه اسلامی دندانپزشکان، ۲۳ فروردین به عنوان روز ملی دندانپزشکی نامگذاری شد. دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۶۲ هیأت دولت، سالروز تصویب قانون مذکور یعنی ۲۳ فروردین را به عنوان روز ملی دندانپزشکی برگزید.

بیست و سوم فروردین هر سال، روز قدردانی از خدمات ارزنده دندانپزشکان است که با تلاش مستمر، زمینه دسترسی به خدمات پیشگیری، تشخیص و درمان در حوزه سلامت دهان و دندان را فراهم می آورند.

گروه بهداشت دهان و دندان معاونت بهداشت، روز دندانپزشک؛ روز لبخندهای زیبا را به خانواده بزرگ سلامت دهان و دندان و تمام تلاشگران عرصه دندانپزشکی تبریک و تهنیت عرض می نماید و توفیق روزافزون، سلامتی و شادی را برای دندانپزشکان آرزومند است.
 
 



CAPTCHA

مطالب مشابه


دفعات مشاهده: 215 بار   |   دفعات چاپ: 24 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر