دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
  • معاونت آموزشی
  • گروه‌های آموزشی
  • پژوهش
  • اساتید
  • دانشجویان
  • کارکنان
  • روابط عمومی
  • فناوری اطلاعات

روز جهانی بهداشت

 | تاریخ ارسال: 1400/1/18 | 
روز جهانی بهداشت، مناسبتی است که هر سال مصادف با سالروز تأسیس سازمان جهانی بهداشت گرامی داشته می‌شود. در سال جاری تمرکز این روز روی هدف ایجاد جهانی برابر و سالم‌تر برای همه خواهد بود.
 

شعار روز جهانی بهداشت سال ۲۰۲۱ چیست؟

در سال جاری این روز به منظور ایجاد کارزاری جدید برای ایجاد جهانی عادلانه و سالم برگزار خواهد شد؛ چرا که دنیای امروز، دنیای نابرابری‌ها است. دنیایی که در آن برخی افراد دارای زندگی مرفه‌تر، خدمات بهداشتی بهتر و شرایط مناسب‌تری برای رشد، کار و زندگی هستند، اما عده‌ای دیگر از نظر درآمد، مسکن، تحصیلات، فرصت‌های شغلی، امنیت غذایی، دسترسی به محیط زندگی، آب‌وهوای تمیز و خدمات بهداشتی در سطح پایینی قرار دارند. این امر منجر به ابتلای این گروه از افراد به بیماری‌های مختلف و مرگ زودرس می‌شود و به جوامع و اقتصاد آنها آسیب می‌رساند. شعار انتخابی برای روز جهانی ۲۰۲۱، عبارت است از " ایجاد جهانی عادلانه‌تر و سالم‌تر برای همه"، زیرا نابرابری‌های بهداشتی نه تنها عادلانه نیست، بلکه پیشرفت‌های فعلی انجام‌شده تا این لحظه را نیز تهدید می‌کند و پتانسیل بالایی برای گسترش بیشتر شکاف‌های عدالت و برابری ایجاد می‌کند.

در سال جاری و با وجود فراگیری ویروسی کشنده در سطح جهان، روز جهانی بهداشت بیشترین تمرکز خود را روی این امر قرار داده است که همه افراد از شرایط زندگی و کار مناسب برای داشتن سلامتی برخوردار باشند همچنین در این روز از رهبران جهانی خواسته می‌شود تا نابرابری‌های بهداشتی را کنترل کرده و اطمینان حاصل کنند که همه انسان‌ها در سراسر این کره خاکی، در هر زمان و مکانی به خدمات بهداشتی با کیفیت دسترسی داشته باشند. هدف روز جهانی بهداشت در سال جاری این اصل قانون اساسی WHO را برجسته می‌کند که "برخورداری از بالاترین استاندارد بهداشتی، یکی از حقوق اساسی هر انسانی بدون تمایز نژاد، دین، عقاید سیاسی، شرایط اقتصادی یا اجتماعی است."


دفعات مشاهده: 28 بار   |   دفعات چاپ: 2 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

نوروز ۱۴۰۰ مبارک

 | تاریخ ارسال: 1399/12/29 | 

فلسفه نوروز
با توجه به روایت‌های افسانه‌ای موجود، نوروز در زمان جمشید، پادشاه چهارم پیشدادی ایران به وجود آمده است. در اوستا، یکی از قدیمی‌ترین کتاب‌های ایران باستان، از فردی به نام جمشید یاد شده که از قدرت فره ایزدی برخوردار بوده است. جمشید با دستور اهورا مزدا شروع به مقابله با اهریمن می‌کند؛ چراکه اهریمن در آن زمان خسارات زیادی از جمله قحطی و خشک‌سالی به بار آورده بود.

پس از آن که جمشید، اهریمن را شکست می‌دهد، دوباره شادی و برکت به سرزمین ایران باز می‌گردد و خشک‌سالی از بین می‌رود. مردم بعد‌ها این روز را به «نوروز» یا «روز نوین» نام‌گذاری کردند و با کاشتن جو در تشت، این جشن باستانی را جاودانه کردند.

شاعران و نویسندگان مشهوری همچون ابوالقاسم فردوسی، ابوریحان بیرونی و طبری نیز جمشید را بنیان‌گذار اصلی نوروز می‌دانند.

در روایتی دیگر در شاهنامه آمده است که جمشید در مسیر سفر خود به آذربایجان دستور می‌دهد تخت و تاجی پرزرق‌وبرق برایش تهیه کنند. با تابش خورشید به این تاج زرق‌و‌برق‌دار، دنیا سراسر نور می‌شود و به‌دلیل شادی مردم، «نوروز» به وجود می‌آید.

در تاریخ شمسی، اولین روز فررودین را شروع عید نوروز می‌خوانند. نوروز با عبور خورشید از صفحه استوای زمین و حرکت آن به شمال آسمان شروع می‌شود. این لحظه شروع را لحظه نخست برج حمل می‌گویند. در تقویم هجری خورشیدی، نوروز را با روز «هرمز روز» یا «اورمزد» در ماه فروردین برابر می‌دانند.


دفعات مشاهده: 70 بار   |   دفعات چاپ: 4 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

مبعث پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)

 | تاریخ ارسال: 1399/12/20 | 

ویژه نامه مبعث پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)

«انگیزه بعثت، نزول وحی... و نزول قرآن است و انگیزه تلاوت قرآن بر بشر این است که تزکیه پیدا بکنند و نفوس مصفّا بشوند، از این ظلماتی که در آن‏ها موجود است تا این که بعد از این‏که مصفّا شدند، ارواح و اذهان آن‏ها قابل این بشود که کتاب و حکمت را بفهمند. انگیزه بعثت این است که ما را از این طغیان‏ها نجات دهد و ما تزکیه کنیم خودمان را، نفوس خودمان را مصفّا کنیم... اگر این توفیق برای همگان حاصل شد، دنیا یک نوری می‏شود نظیر نور قرآن و جلوه نور حق».

داستان بعثت

ماجرای بعثت حضرت پیامبر، با نقل‏ های متفاوتی روایت شده است. چه سخنی رساتر و شیرین ‏تر از بیان امام هادی علیه ‏السلام که می ‏فرماید: «هنگامی که محمد صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله تجارت شام را ترک گفت، هر روز به کوه حرا می‏رفت و از فراز آن به آثار رحمت پروردگار می‏ نگریست و از آنچه می‏دید، به یاد عظمت خدای آفریننده می ‏افتاد و آن‏گاه با روشنی خاصی به عبادت خداوند مشغول می ‏شد. چون به چهل سالگی رسید، خداوند، دل او را بهترین، روشن ‏ترین و خاضع‏ ترین دل‏ها یافت. در آن لحظه‏ ها، جبرئیل به سوی او آمد و بازوی او را گرفت و تکان داد و گفت: بخوان. گفت: چه بخوانم؟ جبرئیل گفت: ای محمد! بخوان به نام پروردگارت که آفرید. پس جبرئیل، رسالت خود را به انجام رسانید و به آسمان‏ها بالا رفت و محمد نیز از کوه فرود آمد. در این هنگام، خداوند، کوه ‏ها، صخره‏ ها و سنگلاخ ‏ها را به سخن آورد، به گونه ‏ای که به هر کدام م ی‏رسید، ادای احترام می‏کردند و می‏گفتند: السلام علیک یا حبیبَ اللّه‏، السلام علیک یا ولی اللّه‏، السلام علیک یا رسولَ اللّه‏».

مهم ترین پیام بعثت

توحید، اصل ی‏ترین و مهم ‏ترین پیام بعثت است. فراگیری این اصل چنان گسترده است که اسلام به نام دین توحید شناخته م ی‏شود. در قرآن کریم، اصل توحید، ساختار کلی همه آیات است و نخستین پیام همه پیامبران پیشین نیز اصل توحید بوده است: «پیش از تو هیچ پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه به وی وحی کردیم که معبودی جز من نیست، پس تنها مرا پرستش کنید».(انبیاء: ۲۵)
از سوی دیگر، توحید فقط راه ‏حلی برای بحران‏های دوران جاهلیت نبوده است. توحید، شعار محض نیست. توحید؛ یعنی نفرت و دوری و نفی همه طاغوت‏ها. توحید؛ یعنی تکیه نکردن به هیچ قدرتی جز قدرت و عظمت الله. با این مفهوم، انسان قرن ۲۱، بیش از هر زمان دیگر به این اصل حیاتی نیاز دارد. بشر امروز، با طاغوت‏ها و بت‏های درونی و بیرونی خود، از هر گونه پیشرفت و سعادت واقعی بازمانده است. توحید؛ یعنی نپذیرفتن هیچ‏گونه بی عدالتی. با این وصف، از شخصی‏ترین رفتار انسان تا قانون‏گذاری برای حکومت جهانی، جایگاه اجرای اصل توحید است. بدون توحید و مبارزه با قدرت‏های بیگانه، تمدن امروز نه تنها ارزشی ندارد، بلکه سرعت سقوط انسان را چند برابر خواهد کرد.

بعثت در کلام حضرت فاطمه (س)

«پروردگار بزرگ، به پایان همه کارها دانا بود و بر دگرگونی‏ های روزگار در محیط بینا و به سرنوشت هر چیزی آشنا. محمد صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله را برانگیخت تا کار خود را به اتمام و آنچه را مقدر ساخته به انجام رساند. پیغمبر که درود خدا بر او باد، دید که هر فرقه ‏ای دینی گزیده و هر گروه در روشنایی شعل ه‏ای خزیده و هر دسته به بتی نماز برده و همگان یاد خدایی را که می‏ شناسند از خاطر سترده‏ اند. پس خدای بزرگ تاریکی‏ ها را به نور محمد روشن ساخت و دل‏ها را از تیرگی کفر بپرداخت و پرده‏ هایی را که بر دیده ‏ها افتاده بود، به یکسو انداخت.»

جهان قبل از بعثت در کلام امام علی (ع)

خداوند، پیامبر اسلام را هشدار دهنده جهانیان مبعوث فرمود تا امین وحی الهی باشد. آن‏گاه که شما ملت عرب، بدترین دین را داشتید و در بدترین خانه زندگی می‏ کردید و میان غارها، سنگ‏ های خشن و مارهای سمّی خطرناک و فاقد شنوایی، به سر می‏بردید. آب‏های آلوده می ‏نوشیدید و غذاهای گلوآزار می ‏خوردید. خون یکدیگر را می ‏ریختید و پیوند خویشاوندی را می‏ بریدید. بت‏ها میان شما پرستش می ‏شد و مفاسد و گناهان شما را فرا گرفته بود.
خدا، پیامبر اسلام را زمانی فرستاد که مردم در فتنه‏ ها گرفتار شده، رشته‏ های دین پاره شده و ستون‏ های ایمان و یقین ناپایدار بود. ... راه رهایی دشوار می‏نمود و پناه‏گاه‏ی وجود نداشت. چراغ هدایت، بی‏نور شده و کوردلی همگان را فرا گرفته بود. خدای رحمان معصیت می‏شد و شیطان یاری می‏ گردید.
ملت‏ ها در خواب عمیقی فرو خفته بودند. فتنه و فساد، جهان را فرا گرفته بود. اعمال زشت رواج یافته بود. آتش جنگ همه ‏جا زبانه می‏ کشید و دنیا، بی‏نور و پر از مکر و فریب گشته بود. هوا و هوس بر مردم چیره شده بود. ... نادانی‏های جاهلیت، پست و خوارشان کرده بود و در امور زندگی سرگردان بودند و بلای جهل و نادانی دامن‏گیرشان بود.

مولفه‌های جاهلیت در کلام امام علی (ع)

سال‏ های طولانی بر مردمی گذشت که بر اثر دوری از مکتب پیامبران، در منجلاب گمراهی و فساد غوطه‏ ور بودند، نه امنیت جانی داشتند، نه امنیت مالی و ناموسی. سایه شوم جهل و تعصب همه جا را تاریک کرده بود. ظلم و بیداد گری و لجاجت و انواع جنایات هولناک، همه را به ستوه آورده بود؛ به گونه ‏ای که به فرموده علی علیه ‏السلام «میوه درخت جاهلیت فتنه و آشوب و غذای مردمش مردار گندیده، لباس زیرینشان ترس و وحشت و لباس رویینشان شمشیر بود. آب حیات انسانی در زمین فرو رفته بود و منارهای هدایت، کهنه و فرسوده شده و پرچم‏ های گمراهی و تیره‏ بختی آشکار گردیده بود»

هدف از بعثت در کلام امام علی (ع)

خداوند، حضرت محمد را به حق برانگیخت تا بندگان خود را از پرستش دروغین بت‏ها رهایی بخشد و به پرستش خود راهنمایی کند و آنان را از پیروی شیطان نجات دهد و به اطاعت خود کشاند.
پس خداوند، رسولان خود را در میان مردم برانگیخت و پیامبرانش را پیاپی به سوی آنها فرستاد تا از مردم ادای عهد و پیمان فطرتی را که با پروردگارشان بسته بودند، بخواهند و نعمت فراموش شده او را به ایشان یادآوری کنند و با تبلیغ دلایل روشن، وظیفه رسالت را انجام دهند و نیروی عقل ‏های مردم را که زیر غبار کفر و شرک و گمراهی پنهان شده بود، برانگیزانند و به کار اندازند و آیات بزرگ الهی را به ایشان بنمایانند.
خدای سبحان برای وفای به وعده خود و کامل گردانیدن دوران نبوت، حضرت محمد را مبعوث کرد؛ پیامبری که از همه پیامبران، پیمان پذیرش نبوت او را گرفته بود. نشانه‏ های او شهرت داشت. و تولدش بر همه مبارک بود.

بعثت در کلام امام خمینی ره

اگر بعثت هیچ ثمره‏ای نداشت الاّ وجود علی بن ابی‏طالب و وجود امام زمان ـ سلام الله علیه ـ این هم توفیق بسیار بزرگی بود. حادثه ‏ای بزرگ‏تر از بعثت رسول اکرم صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله نشده است و تصور هم ندارد که بشود؛ زیرا که بزرگ‏تر از رسول اکرم صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله در عالم وجود نیست، غیر از ذات حق‏تعالی و حادثه ‏ای بزرگ‏تر از بعثت او هم نیست. پیغمبر اکرم اهل عربستان است، لکن دعوتش مال عربستان نبوده، محصور نبوده به عربستان؛ دعوتش مال تمام عالم است. اصل آمدن پیغمبر برای آموزش و پرورش بوده است. آیات را تلاوت کند... نفوس را تطهیر کند. پیغمبر اسلام می‏ خواست در تمام دنیا وحدت کلمه ایجاد کند، می‏خواست تمام ممالک دنیا راتحت یک کلمه توحید قرار دهد.

هدف از بعثت در کلام امام خمینی (ره)

«بعثت رسول خدا برای این است که راه رفع ظلم را به مردم بفهماند، راه این که مردم بتوانند با قدرت‏های بزرگ مقابله کنند. بعثت برای این است که اخلاق مردم را، نفوس مردم را، ارواح مردم را، تمام این‏ها را از ظلمت‏ها نجات بدهد. ظلمات را به کلی کنار بزند و به جای او نور بنشاند، ظلمت جهل را کنار بزند و به ‏جای او نور عمل بیاورد، ظلمت ظلم را به کنار بزند و به جای او عدالت بگذارد... و راه او را به ما فهمانده است، فهمانده است که تمام مردم، تمام مسلمین برادر هستند و باید با هم وحدت داشته باشند، تفرّق نداشته باشند».

انگیزه های بعثت در کلام امام خمینی (ره)

«انگیزه بعثت، نزول وحی... و نزول قرآن است و انگیزه تلاوت قرآن بر بشر این است که تزکیه پیدا بکنند و نفوس مصفّا بشوند، از این ظلماتی که در آن‏ها موجود است تا این که بعد از این‏که مصفّا شدند، ارواح و اذهان آن‏ها قابل این بشود که کتاب و حکمت را بفهمند. انگیزه بعثت این است که ما را از این طغیان‏ها نجات دهد و ما تزکیه کنیم خودمان را، نفوس خودمان را مصفّا کنیم... اگر این توفیق برای همگان حاصل شد، دنیا یک نوری می‏ شود نظیر نور قرآن و جلوه نور حق».

برکات بعثت در کلام مقام معظم رهبری

مقام معظم رهبری حضرت آیت اللّه‏ خامنه ‏ای ـ دام ظله العالی ـ، بعثت پیامبران را از حوادث بی‏نظیر عالم و دارای آثاری ماندگار برای حیات بشر برشمرده و می‏ فرمایند: «هیچ حادثه ‏ای از قبیل انقلاب‏ های بزرگ، مرگ‏ها و حیات های ملّت‏ ها، پدید آمدن اشخاص بزرگ، از بین رفتن اشخاص بزرگ، ظهور مکتب‏ های گوناگون، اهمیتش برای بشریت به اندازه بعثت‏ های انبیا نیست. هم‏چنان که امروز شما می‏بینید، ماندگارترین شکل‏ های فکر و ذهن آحاد بشر، همان شکل‏ هایی است که ادیان به آن‏ها داده ‏اند و تا ابد هم همین ‏طور خواهد بود. اگرچه امروز بسیاری از کسان در عالم هستند که مستقیما خود را در پرتو اشعه بعثت نبی‏اکرم قرار نداده ‏اند، یعنی غیر مسلمان‏ ها، اما همان‏ ها هم از برکات این بعثت، تاکنون منتفع شده ‏اند».

بعثت در کلام مقام معظم رهبری

مقام معظم رهبری، حضرت آیت‏اللّه‏ خامنه ‏ای درباره بعثت چنین فرموده است: «مسأله بعثت و پدید آمدن این حادثه، مهم‏ترین مسأله ‏ای است که در طول عمر طولانی بشریت، برای او اتفاق افتاده است. در سرنوشت انسان و تاریخ بشر، هیچ حادثه ‏ای به قدر این حادثه مؤثر نبوده و هیچ لطفی از طرف پروردگار، به عظمت این لطف، بر انسان‏ ها وجود نداشته و امروز آن‏چه از شعار ما در دنیا مطرح است، همان پیام‏ها و شعارهای بعثت است. مثل شعار عدالت اجتماعی، آزادگی، علم و دانش، ترقی و تعالی»


دفعات مشاهده: 88 بار   |   دفعات چاپ: 11 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

شهادت امام موسی کاظم(ع)

 | تاریخ ارسال: 1399/12/19 | 
حضرت امام موسی بن جعفر (علیه السلام)، معروف به کاظم و باب الحوائج و عبد صالح در روز یکشنبه ۷ صفر سال ۱۲۸ قمری در روستای "ابواء" دهی در بین مکّه و مدینه، متولّد گردید.

وی از سال ۱۲۸ ه .ق تا شهادت امام جعفرصادق(ع) در سال ۱۴۸ ه .ق  شاگرد پدر بزرگوارش بود. در این دوره بیست ساله، علم الهی و توانایی بالای امام در مناظره و گفت و گوهای علمی تبلور یافت، تا آنجا که هنوز پنج سال از زندگی خود را پشت سر نگذاشته بود که ابوحنیفه را با ادله و برهان محکم به سکوت واداشت.

پس از شهادت امام صادق(ع) رهبری دینی، علمی، سیاسی و تربیتی امام کاظم(ع) آغاز شد، در این فضا و شرایط سخت سیاسی، بیم آن می رفت که جان امام در معرض خطر قرار گیرد به همین علت، امام ششم در زمان حیات خود، امام کاظم(ع) را یکی از پنج جانشین خود معرفی کرد به این ترتیب، برنامه منصور را برای از میان برداشتن فیزیکی امام هفتم خنثی کرد این مرحله تا زمان مرگ منصور (۱۵۸ ه .ق) ادامه داشت.

پس از او مهدی و هادی به قدرت رسیدند در زمان آنها که بیش از بیست سال به درازا کشید، فضای باز و آزادی نسبی، به ویژه در روزگار مهدی، برای اهل بیت و پیروان ایشان فراهم شد، این مرحله از زندگی امام کاظم(ع) با حکومت هارون الرشید هم زمان بود. هارون در سال (۱۷۰ ه .ق) به قدرت رسید.

او در کینه توزی و دشمنی با اهل بیت(ع) و علویان، پس از برادرش هادی و پدرش مهدی، شهره بود. امام در این دوره از زندگی خود با تنگناها و سختی های فراوانی روبه رو شد، هنوز هارون الرشید در آغاز راه بود که امام را در سیاه چال ها به بند کشید.
گاهی حضرت را در بصره و زمانی در بغداد به زندان می سپرد این سال های طاقت فرسا، با دیگر سال ها متفاوت بود؛ زیرا هارون همواره درصدد کوچک کردن امام و کاستن از منزلت آن حضرت بود.

اگر موضع گیری امام را در قبال منصور و مهدی در نظر بگیریم، می بینیم که فعالیت خود را علیه حکومت هارون فزونی می بخشید، اما با وجود اینکه علویان از اقدام های انقلابی علیه هارون الرشید پرهیز می کردند، هارون اهل بیت(ع) و پیروان آنان و به ویژه امام کاظم(ع) را در تنگنا قرار داد.

حضرت کاظم(ع) در آن شرایط و نیز در پی سخت گیری حاکمیت بر علویان، تمام توان خود را برای رسیدن به هدف های الهی و انجام دادن وظایفی که بر دوش داشت، به کار بست او سیاست های هارون را به خوبی می شناخت و می دانست که تصمیم نهایی هارون، از میان برداشتن اوست امام این مطلب را نیز دریافته بود که هارون، حتی میانجیگری اطرافیان خود را دراین باره نمی پذیرد بنابراین، با ایستادگی در برابر خواسته های هارون، همه سختی ها را به جان خرید.

هـدف اسـاسـی امـام کـاظـم (ع ) از رویـارویـی با باندها و مکاتب انحرافی هدایت افراد فـریـب خـورده بـود، بـا مـنـطـق و حـجـّت قـوی و دلائل روشـن بـه (جـدال احـسـن ) با آنان می پرداخت و عقاید و مکتبشان را مردود می شمرد. در نتیجه ، اثر این نوع مـبـارزات بـنـیـادی و روشـنـگـریـهای فکری در جامعه و بیداری افکار توده های مردم به مراتب بـیـشـتـر از آثـار تـلاشـهـای دسـتـگـاه خـلافـت در ایـن ارتـبـاط بـود، و اصـولا ایـن دو روش قابل مقایسه با یکدیگر نیستند؛ چه آنکه یکی اثر تخریبی داشت و دیگری اثر سازندگی و روشنگری و هدایت .

مـوسـی بـن جـعـفر(ع ) علاوه بر آنکه خود در موارد مقتضی به مبارزه با افکار انحرافی برمی خـاسـت و با سردمداران آنها به بحث و گفتگو می پرداخت ، شاگردان و یاران زبده خود را نیز بـر ایـن امـر تـشـویـق مـی کـرد.

امـام کـاظـم (ع ) علاوه بر این تشویق عمومی ، بعضی از یاران خود را که در بحث و مناظره چیره دسـت بـودنـد، فـرمـان مـی داد تـا بـا گـروهـهای فکری مناظره کنند.

تـفـکـر الحـادیـگـری و زنـدقـه از دوران حـکومت امویان و توسط بعضی از خلفای اموی در میان مـسـلمـانـان مـطـرح شـد و در عصر عباسیان ابعاد گسترده تر و داعیان بیشتری پیدا کرد. الحاد، شـاخـه هـای مـخـتلفی دارد از قبیل انکار آفریدگار، اعتقاد نداشتن به یک یا چند صفت از صفات ثبوتیّه یا سلبیّه خداوند، ایمان نداشتن به پیامبران الهی و انکار معاد. عنوان فراگیر همه آنها انکار ضروری دین است .

آن بزرگوار، وظایف خود را با دقت و ژرف نگری به انجام رساند و به امامت فرزندش علی بن موسی الرضا(ع) وصیت کرد و سرانجام آن حضرت در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ قمری، در زندان هارون الرّشید عبّاسی در بغداد، در ۵۵ سالگی به دستور هارون با چند عدد خرمای زهرآلود، مـسـمـوم گردید و به شهادت رسید مرقد شریفش در کاظمین، نزدیک بغداد، زیارتگاه شیفتگان حضرتش می باشد.
 

دفعات مشاهده: 88 بار   |   دفعات چاپ: 14 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

سایر مطالب این بخش
ایام فاطمیه - 1398/10/29 -