به گزارش روابط عمومی پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، در جلسه هفتگی ژورنال‌کلاب این پژوهشکده که با حضور اساتید، متخصصان و دانشجویان برگزار شد، آخرین یافته‌های پژوهشی در خصوص مدیریت سرطان‌های تیروئید کم‌خطر در دوران بارداری مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

 

دکتر نغمه حبیبی، فوق‌تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم، در این نشست با اشاره به چالش‌های مواجهه با سرطان تیروئید در سنین باروری اظهار کرد: امروزه به دلیل گسترش غربالگری‌های سونوگرافی، شاهد تشخیص فزاینده میکروکارسینوم‌های پاپیلری (تومورهای با قطر کمتر از یک سانتی‌متر) در زنان ۱۸ تا ۴۵ ساله هستیم. یکی از دغدغه‌های اصلی تیم پزشکی و بیماران، نحوه مدیریت این تومورها در زمان بارداری است.

 

شتاب رشد تومور در بارداری و بازگشت به حالت عادی پس از زایمان

وی با تشریح نتایج یک مطالعه روی ۱۸ بیمار مبتلا به PTMC که تحت مراقبت فعال بودند، گفت: یافته‌ها نشان داد که در حدود ۶۲ درصد موارد، سرعت رشد تومور در دوران بارداری افزایش می‌یابد. با این حال، نکته کلیدی اینجاست که این رشد در اکثر موارد از آستانه بالینی معنادار (۳ میلی‌متر) فراتر نرفته است.

 

این پژوهشگر افزود: محاسبه نرخ دوبرابر شدن تومور (TDR) نشان داد که در دوران پس از زایمان، رشد تومور به شدت کاهش یافته یا حتی تثبیت می‌شود. در واقع، میانگین نرخ رشد که در بارداری ۰.۳۹ در سال بود، پس از زایمان به ۰.۰۱- رسید که نشان‌دهنده ماهیت موقتی و هورمونی این تغییرات است.

 

نقش هورمون‌های بارداری در تغییرات تومورال

حبیبی در خصوص مکانیسم‌های بیولوژیک این پدیده توضیح داد: به نظر می‌رسد هورمون‌هایی نظیر hCG و استروژن که در دوران بارداری افزایش می‌یابند، با تأثیر بر گیرنده‌های تیروئید و مسیرهای آنژیوژنز، محرک موقت رشد تومور هستند. همچنین لنفوسیت‌های B نفوذکننده به تومور نیز ممکن است در پاسخ به این تغییرات هورمونی نقش تنظیم‌کننده داشته باشند.

 

«مراقبت فعال» جایگزینی ایمن برای جراحی فوری

این فوق‌تخصص غدد با تأکید بر اینکه جراحی را می‌توان با اطمینان تا پس از زایمان به تعویق انداخت، خاطرنشان کرد: در این مطالعه، تنها حدود ۹ درصد بیماران نیاز به جراحی تأخیری پیدا کردند که آن هم با نتایج درمانی عالی همراه بود و هیچ‌گونه پیشرفت مرحله تومور یا عود در آن‌ها مشاهده نشد.

 

وی در پایان تصریح کرد: رویکرد مراقبت فعال به جای جراحی فوری، راهبردی کاملاً ایمن و عملی برای زنان در سنین باروری است که به میکروکارسینوم‌های کم‌خطر مبتلا هستند. این رویکرد مانع از انجام جراحی‌های غیرضروری در دوران حساس بارداری می‌شود.

 

بر اساس این گزارش، در پایان این نشست علمی، شرکت‌کنندگان به بحث و تبادل نظر پیرامون معیارهای ورود به پروتکل مراقبت فعال و مقایسه نتایج این پژوهش با دستورالعمل‌های انجمن تیروئید آمریکا (ATA) پرداختند.