به گزارش خبرنگار روابط عمومی بیمارستان شهید اکبرآبادی، تاری دید و احساس خشکی در چشم‌ها برای بسیاری از مادران باردار تجربه‌ای شایع است که ریشه در تغییرات هورمونی این دوران دارد؛ با این حال، تفاوت میان تغییرات فیزیولوژیک طبیعی و علائم خطرناک پزشکی نیازمند آگاهی دقیق است تا مادران بتوانند با تشخیص به‌هنگام، از بروز عوارض جدی برای خود و جنین پیشگیری کنند.

 

 دکتر فرحناز فرزانه، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ فوق‌تخصصی نازایی اظهار کرد: تغییر در سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون در کنار جابه‌جایی مایعات در بدن مادر، می‌تواند منجر به تورم خفیف در قرنیه و در نتیجه تغییر موقت در انحنای آن شود.

 

وی با بیان اینکه همین فرآیند، نمره چشم مادر را به‌ویژه در افراد مبتلا به نزدیک‌بینی یا آستیگماتیسم به طور موقت تغییر می‌دهد، افزود: کاهش تولید اشک ناشی از نوسانات هورمونی و همچنین تغییرات قند خون در دوران بارداری، از دیگر عوامل شایع در ایجاد تاری دید و احساس مه در بینایی مادران باردار به شمار می‌رود.

 

این متخصص زنان و زایمان درباره شرایط بانوانی که پیش از بارداری عمل‌های اصلاحی مانند لیزیک، لازیک یا پی‌آر‌کی انجام داده‌اند، اظهار کرد: این افراد به دلیل تغییراتی که پیش‌تر در بافت قرنیه آن‌ها ایجاد شده، نسبت به تغییرات هورمونی بارداری حساس‌تر هستند. تجربه خشکی شدید چشم و تاری دید در این گروه، موضوعی دور از انتظار نیست و عمدتاً پس از دوران بارداری بهبود می‌یابد.

 

دکتر فرزانه در بخش دیگری از اظهارات خود نسبت به نادیده گرفتن علائم جدی در این دوران هشدار داد و گفت: مادران باردار باید هوشیار باشند؛ چرا که در مواردی تاری دید می‌تواند نشانه یک اورژانس پزشکی باشد. در صورتی که اختلال در دید همراه با علائمی همچون مشاهده نقاط درخشان یا فلاش‌های نوری، کاهش شدید و ناگهانی بینایی، سردردهای شدید، تورم ناگهانی دست و صورت یا افزایش فشار خون باشد، مادر باید فوراً تحت مراقبت‌های ویژه قرار گیرد.

 

وی یادآور شد: بروز این علائمِ همزمان، می‌تواند نشان‌دهنده اسپاسم عروقی در شبکه چشم یا ادم مغزی باشد که نیازمند مداخله سریع پزشکی برای پیشگیری از عوارض جدی نظیر مسمومیت حاملگی است.