به گزارش روابط عمومی دانشکده طب ایرانی، مفهوم «غذای ایمن» فراتر از یک نیاز روزمره، به یکی از ارکان اصلی توسعه و پویایی یک ملت تبدیل شده؛ با این حال، حفظ این ایمنی در مسیری پرچالش از زنجیره تولید تا مصرف، نیازمند تقسیم وظایف دقیق میان نهادهای حاکمیتی و آگاهی‌بخشی به تک‌تک خانوارها است.

به باور کارشناسان تغذیه سالم، سنگ‌بنای شکل‌گیری نسلی برومند و کشوری پیشرو است؛ با این حال، تهدیدات پنهان در زنجیره تولید و توزیع غذا، همواره سلامت عمومی را به چالش می‌کشد؛ در چنین شرایطی باید بدانیم که برای مقابله با این مخاطرات، چه رویکردی لازم است و چگونه می‌توان با افزایش آگاهی عمومی، ریسک‌های احتمالی را در سطح خانواده کاهش داد؟

دکتر الهام اختری در گفت‌وگو با خبرنگار روابط عمومی دانشکده طب ایرانی اظهار کرد: غذای سالم همواره با انسان سالم همراه می‌شود؛ به این ترتیب، محصول نهایی ایمنی غذا، جامعه‌ای پویا و سالم، کشوری رو به رشد و جوانانی برومند و کارآمد خواهد بود. از این رو، غذای ایمن را باید یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار و کاهش نرخ بیماری در سطح جوامع دانست.

وی با اشاره به بسترهای جهانی تهدیدکننده سلامت انسان از طریق زنجیره غذا افزود: بر اساس آمارهای جهانی، سالانه حدود ۶۰۰ میلیون مورد مسمومیت غذایی در اثر خوردن غذای آلوده در جهان رخ می‌دهد و متأسفانه از این تعداد، ۴۲۰ هزار نفر جان خود را از دست می‌دهند. این ارقام هشداردهنده نشان می‌دهد که افزایش آگاهی عمومی در خصوص ایمنی مواد غذایی، نقشی کاملاً حیاتی در کاهش این آمار و حفظ جان انسان‌ها دارد.

زنجیره تولید؛ تعهد تخصصی و وظایف حاکمیتی

این متخصص طب ایرانی گفت: زنجیره تولید غذا فرآیندی پیچیده است که از کاشت، برداشت، ذخیره‌سازی و توزیع آغاز شده و تا آماده‌سازی نهایی را در بر می‌گیرد و وقوع آلودگی در هر یک از این مراحل می‌تواند کل زنجیره را با بحران مواجه کند؛ بنابراین در تمام این مراحل به تخصص، تعهد و نظارت جدی نیاز داریم.

وی در ادامه به تفکیک مرز میان وظایف دولت‌ها و مردم در حفظ سلامت غذا پرداخت و تصریح کرد: بخش بزرگی از فرآیند رساندن غذای ایمن به دست مصرف‌کنندگان، شامل مدیریت دانه، بذر، سموم، کودها، زمین، برداشت، انبارداری و شبکه توزیع است. این حوزه کاملاً خارج از دسترس و توان نظارتی مردم عادی بوده و مدیریت آن بر عهده قوانین حاکم بر کشور است. در واقع، سازمان‌ها و ادارات تنظیم‌کننده قوانین، مدیریت و کنترل جریان ایمنی مواد غذایی، رکن اصلی این چارچوب ایمن به شمار می‌روند و این امر مستلزم وضع قوانین درست و اجرای صحیح و متعهدانه آن‌ها است.

از توزیع تا سفره؛ نقش آگاهی‌بخشی به خانواده‌ها

دکتر اختری با تأکید بر اهمیت نقش مصرف‌کننده در حفظ سلامت مواد غذایی خاطرنشان کرد: هرچند زیرساخت‌های کلان تولید تحت نظارت قوانین دولتی است، اما نقش آگاهی خانواده‌ها و تأثیر مستقیم آن بر کوچک‌ترین و مهم‌ترین جزء جامعه یعنی نهاد خانواده قابل چشم‌پوشی نیست.

این دانشگاه علوم پزشکی ایران در پایان یادآور شد: مواد غذایی از مرحله توزیع تا رسیدن به خانه و قرار گرفتن روی سفره، نیازمند آگاهی و رفتارهای پیشگیرانه است تا دستخوش تغییرات بیماری‌زا نشوند. خرید آگاهانه، توجه ویژه به کیفیت و سلامت اقلام خریداری‌شده و دقت در مراحل نگهداری و پخت، از جمله مواردی است که سلامت و پویایی خانواده را در پرتو آگاهی تضمین می‌کند.