استفاده از PRP در درمان ناباروری؛ از بهبود خونرسانی تخمدان تا مدیریت انتظارات درمانی
یک فوق تخصص نازایی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: هدف از بهکارگیری پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در تخمدان، بهرهگیری از فاکتورهای رشد برای بهبود شرایط بافتی و خونرسانی است و این روش نباید بهعنوان یک درمان قطعی یا جایگزین روشهای استاندارد ناباروری تلقی شود.
دکتر فرحناز فرزانه در گفتوگو با خبرنگارروابط عمومی مرکز آموزشی درمانی حمایت مادران شهید اکبرآبادی اظهار کرد: هدف از استفاده از روش PRP در تخمدان، بهرهگیری از ظرفیت فاکتورهای رشد موجود در پلاکتها برای بهبود شرایط بافتی و خونرسانی است.
این استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: یکی از زمینههای مورد توجه در این روش، تلاش برای بهبود محیط میکروسکوپی فولیکولها و تحریک فرآیندهای ترمیمی و رگزایی در بافت تخمدان است.
وی با بیان اینکه نارسایی زودرس تخمدان (POI) یکی از مواردی است که در برخی مطالعات و رویکردهای درمانی، استفاده از PRP برای آن مورد بررسی قرار گرفته است، افزود: در این بیماران، هدف از انجام این روش میتواند کمک به بهبود عملکرد تخمدان و در برخی موارد تلاش برای بازگشت فعالیت قاعدگی باشد؛ با این حال، میزان پاسخ به درمان در افراد مختلف متفاوت است و نمیتوان موفقیت آن را برای همه بیماران تضمین کرد.
فرزانه همچنین کاهش ذخیره تخمدانی را از دیگر مواردی دانست که PRP در آن مورد توجه قرار گرفته است و اظهار کرد: در بیمارانی که ذخیره تخمدانی کاهش یافته و پاسخ مناسبی به تحریک تخمدان ندارند، یکی از اهداف مطرحشده، تلاش برای افزایش پاسخ تخمدان و در نتیجه افزایش تعداد تخمکهای قابل برداشت در سیکلهای درمانی بعدی است.
این فوق متخصص نازایی ادامه داد: در برخی بیماران، مسئله اصلی تنها تعداد تخمکها نیست و کیفیت پایین تخمکها نیز میتواند در ایجاد رویانهای ضعیف یا شکست درمانهای کمکباروری نقش داشته باشد. در این شرایط نیز PRP بهعنوان روشی با هدف بهبود شرایط بافتی تخمدان مورد بررسی قرار گرفته است.
فرزانه با اشاره به افزایش سن و تأثیر آن بر ذخیره و کیفیت تخمدان گفت: در سنین بالاتر نیز ممکن است PRP در برخی بیماران بهعنوان یکی از گزینههای مورد بررسی قرار گیرد؛ البته باید توجه داشت که افزایش سن، بهویژه از نظر کیفیت تخمک، یکی از عوامل مهم در موفقیت درمانهای ناباروری است و PRP نمیتواند اثرات افزایش سن بر تخمک را بهطور قطعی برطرف کند.
وی شکستهای مکرر در درمانهای IVF را نیز از دیگر شرایطی عنوان کرد و ادامه داد: ممکن است بررسی PRP در آن مطرح شود، بهویژه زمانی که با وجود انتقال رویان مناسب، بارداری حاصل نشده باشد و پزشک احتمال وجود عوامل مرتبط با عملکرد یا شرایط تخمدان را مطرح کند.
این فلوشیپ فوقتخصصی نازایی در ادامه درباره تخمدانهای آسیبدیده اظهار کرد: در برخی موارد خاص، از جمله پس از شیمیدرمانی یا پرتودرمانی و همچنین پس از جراحیهای گسترده تخمدان، ممکن است تلاش برای بهبود خونرسانی و شرایط بافت باقیمانده تخمدان مطرح شود؛ البته میزان اثربخشی PRP در این شرایط نیز به عوامل مختلفی از جمله شدت آسیب و میزان بافت تخمدانی باقیمانده بستگی دارد.
دکتر فرزانه در پایان تأکید کرد: انتخاب PRP برای هر بیمار باید پس از بررسی دقیق شرایط فرد، سن، ذخیره و عملکرد تخمدان، سابقه درمانهای ناباروری و سایر عوامل مؤثر انجام شود و این روش نباید بهعنوان درمان قطعی یا جایگزین همه روشهای استاندارد درمان ناباروری در نظر گرفته شود.
نظر دهید