در روزهایی که تهران در اندوه وداع با رهبر شهید انقلاب یکپارچه اشک و بی‌قراری بود، در گوشه‌ای از مصلای بزرگ تهران، چشمانی بیدار و قامت‌هایی استوار حریم سلامت و آرامش را پاس می‌داشتند؛ کارکنان حراست فراتر از وظایف سازمانی خویش در بیمارستان موقت دانشگاه علوم پزشکی ایران ایستادند تا در میان خروش اندوه عزاداران، نه‌تنها سپری امن برای کادر درمان و پزشکان باشند، بلکه با صبر، متانت و نظمی مثال‌زدنی، آغوشی امن بگشایند تا سوگواران خسته در فضایی آرام، خدمات درمانی مورد نیاز خود را دریافت کنند.