به گزارش روابط عمومی پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم،  جلسه ژورنال کلاب پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران روز یکشنبه ۲۴ خرداد 1405، با حضور جمعی از اساتید و دانشجویان برگزار شد؛ در این نشست علمی، دکتر زهرا نوری، متخصص داخلی و دستیار فوق‌تخصص غدد مقاله‌ای از مجله معتبر پزشکی نیو انگلند (NEJM) را ارائه و بررسی کرد.

 

دکتر زهرا نوری گفت: این مقاله به نتایج یک مطالعه بین‌المللی می‌پردازد که حاصل یک کارآزمایی بالینی گسترده بوده که با مشارکت بیش از ۱۳ هزار بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری آترواسکلروتیک قلبی‌ـ‌عروقی در ۳۰ کشور جهان انجام شده است.

 

وی با بیان اینکه شرکت‌کنندگان در این مطالعه سابقه بیماری‌هایی مانند تنگی عروق کرونر، سکته قلبی یا سکته مغزی داشتند، افزود: هدف اصلی این مطالعه بررسی این موضوع بود که آیا داروی جدید تیرزپاتاید که به طور هم‌زمان بر دو گیرنده اینکرتین اثر می‌گذارد، می‌تواند در مقایسه با داروی استاندارد دولاگلوتاید، خطر بروز حوادث قلبی‌عروقی مهم مانند سکته قلبی، سکته مغزی و مرگ قلبی را کاهش دهد یا خیر؟

 

این متخصص داخلی اظهار کرد: نتایج پس از حدود چهار سال پیگیری بیماران نشان داد ۱۲.۲ درصد از بیماران دریافت‌کننده تیرزپاتاید دچار یکی از حوادث اصلی قلبی‌عروقی شدند، در حالی که این میزان در گروه دریافت‌کننده دولاگلوتاید ۱۳.۱ درصد بود.

 

وی یادآور شد: این یافته نشان می‌دهد که تیرزپاتاید از نظر آماری نسبت به دولاگلوتاید «غیرمؤثرتر» نیست و توانسته معیار کم‌اثرتر نبودن را با موفقیت برآورده کند.

 

نوری ادامه داد: : اگرچه تیرزپاتاید در این مطالعه برتری آماری معناداری نسبت به دولاگلوتاید نشان نداد (P=0.09)، اما نسبت خطر ۰.۹۲ بیانگر کاهش حدود ۸ درصدی خطر حوادث قلبی‌عروقی در مقایسه با داروی استاندارد است که از نظر بالینی قابل توجه محسوب می‌شود.

 

تیرزپاتاید در کنترل وزن و قند خون عملکرد بهتری نشان داد

وی گفت: یکی از نکات مهم این مطالعه نتایج جانبی آن بود. به طوریکه تیرزپاتاید در کنترل قند خون و کاهش وزن عملکرد بهتری نشان داد. همچنین  میانگین کاهش هموگلوبین A1c در گروه تیرزپاتاید ۱.۶۶ درصد بود، در حالی که این میزان در گروه دولاگلوتاید ۰.۸۸ درصد گزارش شد.

 

این دستیار فوق تخصص غدد با بیان اینکه کاهش وزن در بیماران دریافت‌کننده تیرزپاتاید به طور متوسط ۱۱.۶ درصد بود، در حالی که در گروه دولاگلوتاید ۴.۸ درصد ثبت شد، افزود: افزون بر این، میزان مرگ به هر علت در گروه تیرزپاتاید ۸.۶ درصد و در گروه دولاگلوتاید ۱۰.۲ درصد گزارش شد که تفاوتی معنادار محسوب می‌شود.

 

وی در مورد عوارض جانبی نیز دکتر نوری توضیح داد: شایع‌ترین عوارض مشاهده‌شده در هر دو گروه، مشکلات گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال بود که در گروه تیرزپاتاید بیشتر دیده شد (۴۲.۵ درصد در برابر ۳۵.۹ درصد). با این حال، عوارض جدی مانند پانکراتیت، نارسایی کلیوی یا تومورهای تیروئید در دو گروه تفاوت معناداری نداشت.

 

دکتر نوری در پایان تأکید کرد: این مطالعه گامی مهم در مسیر درمان بیماران دیابتی با خطر بالای قلبی‌عروقی محسوب می‌شود و یافته مورد توجه این پژوهش است که تیرزپاتاید نه‌تنها از نظر محافظت قلبی عملکردی هم‌سطح با استاندارد قبلی دارد، بلکه در کنترل وزن و قند خون نیز برتری قابل توجهی نشان می‌دهد. با این حال، انتخاب نهایی دارو باید با توجه به شرایط هر بیمار و با نظر پزشک معالج انجام شود.